JESU Every day LP Godflesh Isis Pelican Final RP

Wykonawca	Godflesh
Stan płyty	Idealny
Kraj wydania
Cena	78,00 zł

Przejdź do oferty

Opis oferty

PAMIĘTAJ: wzięcie udziału w aukcji jest równoznaczne z akceptacją naszego regulaminu! UWAGA: w przypadku naszych aukcji wypełnienie formularza wysyłki jest OBOWIĄZKOWE!
	Oferta \| O Nas \| Kontakt \| Komentarze \| Regulamin \| Wysyłka \| Płatności

SIDE A
A1. Homesick 6:00
A2. Comforter 7:12
A3. Everyday I Get Closer To The Light From Which I Came 7:34

SIDE B
B1. The Great Leveller 17:28
B2. Grey Is The Colour 4:34

JESU EVERYDAY I GET CLOSER TO THE LIGHT FROM WHICH I CAME

NR. KAT: AREC027v *** EAN: 5052571047415 *** LP

78.00 PLN

Wydawca: Avalanche Recordings
Rok wydania: 2013
Nośnik: LP

UWAGA - LEGAL !!!
KUPUJESZ U NAS = KASA DLA ARTYSTY

W cieniu wyczekiwania na pierwszy od trzynastu lat album Godflesh ukazuje się nowy pełnoczasowy materiał Jesu, ekscytację wzbudzając już chyba tylko u nawiedzonych fanbojów Justina Broadricka. Sęk w tym, że niżej podpisany również się do tej smutnej grupy zalicza. Nie ma co się czarować, że jest inaczej, ani też, że spodziewałem się nie wiadomo jakiego mocnego strzału i teraz płaczę rozczarowany tym solidnym, niezbyt wybitnym, ale całkiem przyjemnym albumem. Od płakania jest tu Broadrick, a ja się cieszę z nowej płyty lubianego zespołu, choć do ekstazy mi daleko i bez zastrzeżeń się nie obeszło.
Wydaje się, że spolaryzowane kilka lat temu wątki – „gitarowy” (Jesu) i „elektroniczno-popowy” (Pale Sketcher) schodzą się z powrotem w jedno, być może nieintencjonalnie sięgając do złotego okresu jezusowych nauk, tego z okolic „Silver” i „Conqueror”… I to właściwie tyle nowości, jeśli chodzi o różnice między „Ascension” z 2011 roku a nowym albumem. Technicznie ta brzmi gładko i przestrzennie, jej charakter jest bardziej elektroniczno-ambientowy, ale jeśli chodzi o melancholijny, zadumany klimat z inklinacjami do użalania się nad sobą, to nic nowego „Everyday…” nie przynosi. Oczywiście nie mam z tym jakiegoś większego problemu i nie marzy mi się materiał w klimacie Ice albo nagły powrót do klimatów Curse of the Golden Vampire. Cieszy mnie ta popowa wrażliwość, te bezwstydnie słodkie melodie i mazgajowaty ekshibicjonizm, bo nie ma powodu, aby po prawie dziesięciu latach od wydania „Heart Ache” nagle miały przestać mi się podobać. Niestety, w zestawieniu z rozbudowanym elektronicznym tłem i licznymi wypadami w rejony ambientowo-postrockowe, niedorozwinięty pozostaje ten piosenkowy pierwiastek muzyki Jesu, który zawsze ceniłem najbardziej. Ujmując rzecz w mniej rozbudowanym zdaniu – hitów mi brak, takich na miarę „Silver”, „Medicine” czy „Tired of Me”. Poza otwierającym album „Homesick”, „Everyday…” raczej wypełnia przestrzeń w pokoju niż porywa serce do tańca – a wiadomo, że jak Broadrick napisze przebój, to nie ma Dave’a Mustaine’a we wsi. Okrojenie klimatycznych wygibasów do krótszych, bardziej zwartych form zaowocowałoby idealną płytą na jesienną dyskotekę przy kominku – a tak jest fajnie, ale chwilami przychodzi na myśl pytanie czy te rozwleczone ambienty są tu naprawdę niezbędne.
Nowy album Jesu idealnie zgrywa się z porą roku za oknem, może więc owinę się białym szalikiem i pójdę do parku pozbierać kasztany, pokopać liście i powzdychać nad ulotnością wszechrzeczy pod smętną Broadrickową nutę… „Everyday…” jest właśnie jak złota, polska jesień – niektórzy lubią, większość jakoś zdzierży, ale i tak jest coraz ciemniej, na horyzoncie piździ i lepiej już nie będzie aż do wiosny. Z jednej strony cieszę się na tę płytę, a z drugiej nie płakałbym, gdyby Jesu poszedł na parę lat do szopy na rzecz zwiększonej aktywności Godflesh, JK Flesh czy – pomarzyć fajna rzecz – Greymachine. A ukoronowaniem żywota byłby kower „Take My Breath Away” zespołu Berlin, który zawojowałby serce społeczności Pitchforka i Anny Gacek.
(Autor: Bartosz Cieślak / Violence Magazine)

JESU

Jesu - (wymawiany "yayzu") brytyjska formacja muzyczna założona w 2003 przez Justina Broadricka, byłego członka takich zespołów, jak Napalm Death czy Godflesh, działającego również pod szyldem Final.
Lider Jesu to człowiek - instytucja, postać o ogromnej sile wyrazu i trudnym do przecenienia wpływie na kształt muzyki lat 90-tych i współczesnych. Multiinstrumentalista, autor niezliczonej ilości projektów muzycznych od Techno Animal, Johna Zorna i Laiki przez noisowo-improwizowany God, oraz Blixy Bargelda (Einstürzende Neubauten) i DJ Vadima w abstract hip-hopowym Ice, czy w radykalnie cyberpunkowym The Curse of the Golden Vampire gdzie towarzyszą mu Kevin Martin i Alec Empire (Atari Teenage Riot). Ten sam Justin K. Broadrick grał kiedyś na kultowej debiutanckiej płycie "Scum" Napalm Death na nowo definiującej pojęcie ekstremy w muzyce rockowej, by później przewinąć się przez nie mniej legendarne formacje Scorn Micka Harrisa i Painkiller Johna Zorna.
Jesu był początkowo projektem jednoosobowym: Broаdrick sam nagrał i wydał pierwszą płytę, zatytułowaną Heart ache. Pod koniec 2003 r. dołączył basista Dermot Dalton współpracował już wcześniej z Broadrickiem w ambientowym Final, oraz Cable Regime. A także perkusista Ted Parsons, artysta o nie mniej imponującym dorobku, który współtworzył do tej pory m.in. formacje Godflesh, Prong, Killing Joke i Swans.
Zespół w trójkę nagrał drugą płytę, a pierwszy pełnoprawny album, zatytułowany po prostu Jesu. W 2006 r. wyszła kolejna EP-ka Jesu, zatytułowana Silver.
W roku 2007 światło dzienne ujrzały następne wydawnictwa - albumy Conqueror i Pale Sketches, EP-ki Sundown / Sunrise i Lifeline, oraz split z Eluvium. Następnie ukazały się też splity z Battle of Mice i Envy oraz EP Why Are We Not Perfect.
Muzykę, wykonywaną przez Jesu można określić jako industrialną, z pewnymi wpływami rocka, bądź też nawet - ze względu na brzmienie gitar - metalu. W odróżnieniu jednak od większości standardowych produkcji industrialnych, zwykle silnie opartych na mechanicznym, nieludzkim rytmie, Jesu proponują muzykę nieco stonowaną, zawierającą duży ładunek emocji, ukrytych w melodiach gitar lub wokalizach Broаdricka.
(wikipedia.pl)